عذرای چپی [سیمون وی: بانوی متفکر مسیحی در نیمه اول قرن بیستم در فرانسه] درباره یکی از اسطوره های دیگر انقلاب چپی نیز چیزی برای گفتن دارد. او می نویسد:

کلمه «انقلاب»* کلمه ای است که به خاطر آن آدم می کشید، به خاطر آن می میرید، به خاطر آن توده های کارگر را به کام مرگ می فرستید، اما هیچ محتوایی ندارد.

او می پرسد: چه دلیلی هست بر اینکه یک جامعه با یک انقلاب بهتر شود؟

مارکس بدون اینکه شواهد عینی ای داشته باشد، تصور می کرد که جوامع با طی چند مرحله مشخص، از مرحله کشاورزی به مرحله صنعتی پیش می روند، و از طریق انقلاب به یک نظام آرمانیِ کمونیستی می رسند. اما سیمون وی اصرار می ورزد که «آینده از همان خمیره ای ساخته شده است که حال».


منبع: استیون پلنت،  سیمون وی🌹، مترجم فروزان راسخی، ویراسته مصطفی ملکیان، نشر نگاه معاصر، 1382، ص